Uit elkaar

Beter uit elkaar dan zonder echt contact bij elkaar. Echt contact is geen kwestie van meer of minder. Het is er of het is er niet, met de partner, kind of buschauffeur. We zijn bunkers die schieten of we zetten de deuren open.

Veel narigheid kan een blessing in disguise, een zegen in vermomming zijn. Bach keerde terug van een lange reis. Tijdens zijn afwezigheid waren een kind en zijn vrouw overleden. Zijn gebed: ‘Heer, maak dat ik mijn vreugde niet verlies’. Wat moderner geformuleerd: ‘Maak dat ik mijn verdriet niet omzet in verbittering’.┬áIets verstandigers kun je niet wensen, lijkt me.

Het Oude China

Waarin bestond de wijsheid van het Oude China? Wat wisten die mensen wat wij niet weten? (Vertel het ons even, dan weten wij het ook. Eerlijk gezegd denk ik dat die ‘wijsheid’ wel niet veel om het lijf zal hebben, anders hadden we er immers allang ons voordeel mee gedaan).

Het is geen kwestie van weten. Het gaat om de rol die het denken speelt in de omgang met de realiteit.

‘Jezelf zijn’

‘Jezelf zijn’: in de actuele situatie aanwezig zijn, geen gedachtengangen ontwikkelen om eraan te ontsnappen. Dus geen zelf bedenken, met allerlei fraaie of sombere vooruitzichten. In het nu heb je geen zelf nodig. In verleden & toekomst ben je voor 100% bedenksel.

Zelfverbetering

(…) Iedereen kan trouwens de logica van zelfverbeteringsplannen wel zelf zien. Als ik nog diezelfde mens ben, die besluit dat het in de toekomst anders zal moeten, zal ik in vergelijkbare situaties toch weer hetzelfde doen, mij hoogstens uiterlijk wat wijzigingen opleggen, die de kern, de onbedenkbare substantie niet raken. Alleen als ik door het inzicht veranderd ben, zal ik iets werkelijke anders doen, en wel zonder speciale inspanning.

Kritiek

Alle – of bijna alle – kritiek is zelfverheerlijking: de macht en de pret van oordelen. Waar is een oordeel voor nodig? Ik kan in actie komen zonder oordeel. Wat ik zie in de werkelijkheid kan tot handelen leiden zonder dat het verbaal geworden is, zonder dat er een ‘moeten’ is bedacht, die innerlijke dwang die met zelfprofilering samengaat, en die de handeling als leven-op-aarde ongeldig maakt. Het doel, het moeten, ontheiligt de handeling tot middel.